Reduced price! Gomanthakam View larger

Gomanthakam

2186

New product

ഗോമന്തകം

More details

By buying this product you can collect up to 16 loyalty points. Your cart will total 16 loyalty points that can be converted into a voucher of Rs. 16.00.


Rs. 160.00

-20%

Rs. 200.00

Rs. 160.00 per 1

Add to wishlist

We Accept
We Accept

Data sheet

Author Kanakkoor R. Suresh Kumar
Publisher Saikatham Books
Publication Year 2016
Number of Pages 256
ISBN-13 9789382909408
Language Malayalam
Binding Paperback
Size Demy 1/8

More info

തികച്ചും അസാധാരണവും വൈചിത്ര്യമാര്‍ന്നതുമായ ഒരു നോവല്‍. ആദ്യത്തെ അദ്ധ്യായം തൊട്ട് ഈ പുസ്തകം വായനക്കാരനെ അടിമയാക്കുകയാണ്. തുടര്‍ന്നു വായിച്ച് നോവല്‍ അവസാനിപ്പിച്ചാലും അത് ഒഴിയാബാധയായി പിന്‍തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. നമ്മെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരസാധാരണ സൗന്ദര്യം   സുരേഷ്‌കുമാറിന്റെ ഭാഷയ്ക്കുണ്ട്. നോവലിന്റെ ആഴം വാക്കുകളിലല്ല, ഉള്ളടക്കത്തിലാണ്.
                                    ഇ. ഹരികുമാര്‍
മലയാളം കേരളത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ക്കു പുറത്തേക്ക് വളരുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ഉദാഹരണമാണ് ഗോമന്തകം. ഒരു ദേശത്തെ എങ്ങനെ വരികള്‍ക്കിടയിലൂടെ കഥയിലേക്ക് സംക്രമിപ്പിക്കാം എന്നു ഗോമന്തകം തെളിയിക്കുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അത് തീവണ്ടിയുടെ താളമാണ്. ചിലപ്പോള്‍ ഏതോ ആഭിചാരാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ താളവും.
                                                        കെ. ആര്‍ മീര

Reviews

Grade 
06/18/2017

ഇ ഐ എസ് തിലകന്‍

*നോവല്‍ ആസ്വാദനം- ഇ ഐ എസ് തിലകന്‍ , മുംബൈ*
– കണക്കൂര്‍ ആര്‍ സുരേഷ് കുമാറിന്‍റെ *ഗോമന്തകം* എന്ന നോവലിനെ കുറിച്ച് ഒരു ചെറുകുറിപ്പ്

ഗോമന്തകം വായിച്ചു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ജനിച്ച നാട്ടില്‍ നിന്നും പുകച്ചു ചാടിക്കപ്പെട്ട ഒരു കോടിയോളം വരുന്ന പ്രവാസി മലയാളികളുടെ കഠിനമായ ജീവിതം കാലത്തിന്‍റെ ഒരു ചെറു ചിമിഴിലേക്ക് സാന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതാണ്‌ ഗോമന്തകം. ഗോമന്തകം ഗോവയുടെ ചരിത്രമോ ഭൂമിശാസ്ത്രമോ അല്ല. കടല്‍ത്തിരകള്‍ തീരത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഞണ്ടുകളും ചെറുശംഖുകളും പോലെ ആഖ്യാനത്തിന്‍റെ അടരുകളിലേക്ക് ഗോവന്‍ ചരിത്രത്തിന്‍റെ തകര്‍ന്ന ചില്ലുകള്‍ വന്നു വീഴുന്നുണ്ട്‌ എന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷെ അതൊക്കെ ആനുഷംഗികം മാത്രം.
അധികയോഗ്യതകളില്ലാതെ, അന്യഭാഷാപരിചയമോ സ്ഥലപരിചയമോ ഇല്ലാതെ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളുമില്ലാതെ, ജോലി തേടി ഗോവയില്‍ വന്നുപെട്ട ആകാശ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ കനല്‍ വഴികള്‍ ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ പ്രവാസജീവിതത്തിന്‍റെ ചരിത്രപഥങ്ങ ള്‍ തന്നെ. ആകാശിന്‍റെ തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവ സാക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്ക് സമാന്തരമായി ഗോവയില്‍ പോര്‍ച്ചുഗീസുകാ ര്‍ ആഘോഷിച്ച മതപീഡനങ്ങളുടെ സ്മൃതിരേഖക ള്‍ ചുരുളഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ഉചിതം.
വാസുവേട്ടന്‍, സില്വിയാമ്മ, സോഹന്‍, നീല തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഏതു മരുഭൂമിയിലും നന്മയുടെ ഇച്ചിരിപ്പച്ചപ്പുകള്‍ അവശേഷിക്കുമെന്നത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഒപ്പം, സായിദ് ഖാന്‍, രാവ ണ്‍കര്‍, സോസ തുടങ്ങിയ വിഷമുള്ളുകള്‍ ഏതു സമൂഹത്തിന്‍റെയും കഠിനശാപമായി മുനച്ച്‌ നില്‍ക്കുമെന്ന് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പെദ്രുവങ്കിളും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പൂത്തുമ്പിയും പൊടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വാര്‍ദ്ധക്യജീവിതത്തിന്‍റെ നിരാര്‍ദ്രമായ താളുകള്‍ മറിക്കുന്നു.
വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ വൈവിധ്യവും ഫെനിയുടെ ഉത്പാദനശാസ്ത്രവും വീര്യവും വൃദ്ധസംന്യാസിയും അനുചരന്മാരും ഗോവയെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാ ന്‍ വായനക്കാരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു.
ജൈവികമായ പച്ചപ്പും ചൊടിയുമുള്ള ഭാഷ, ധൈഷണികമായ ദൃഢത, നോവല്‍ അവസാനിച്ചിട്ടുപോലും ബാക്കി നില്‍ക്കുന്ന ആകാംക്ഷ- ഇനിയും നല്ല സൃഷ്ടിക ള്‍ സമ്മാനിക്കാന്‍ സുരേഷിന് കഴിയും എന്നതിന്‍റെ തീര്‍പ്പാണ് .
ക്രൂരമായ ഒരു ബലിപൂജയില്‍ നിന്നും കുതറിയോടി രക്ഷപെടുന്ന ആകാശിന് ഭാവിയിലേക്കു നീളുന്ന രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്. – ഒന്ന്, ഭ്രാന്തനായിത്തീര്‍ന്നു ജയമോഹന്‍റെ വഴി. രണ്ട്, നല്ലൊരു കള്ളനായ പേരപ്പന്‍റെ (രായപ്പന്‍റെ ) വഴി. തീവണ്ടിയില്‍ മുഖാമുഖം ഇരിക്കുന്ന ജയമോഹനെ അവതരിപ്പിച്ചതോടെ ആകാശ് ഭ്രാന്തിന്‍റെ വഴിയായിരിക്കും സ്വീകരിക്കുക എന്ന സൂചനയാണ് നല്‍കപ്പെടുന്നത്. എന്തുകൊണ്ട് രണ്ടാമത്തെ വഴി – കള്ളന്‍റെ വഴി സ്വീകരിച്ചുകൂടാ എന്ന ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു വന്നേക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചുപോയ പേരപ്പനെയും മുടി മുറിച്ചു ഷേവ് ചെയ്ത് വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് കുട്ടപ്പനായ ജയമോഹനെയും –രണ്ടു പേരെയും – അകാശിനു മുഖാമുഖം ഇരുത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിക്കാനും വായനക്കാരന് അവകാശമുണ്ട്‌.
- ഇ. ഐ. എസ്. തിലകന്‍, മുംബൈ

Grade 
06/18/2017

ഇ ഐ എസ് തിലകന്‍

*നോവല്‍ ആസ്വാദനം- ഇ ഐ എസ് തിലകന്‍ , മുംബൈ*
– കണക്കൂര്‍ ആര്‍ സുരേഷ് കുമാറിന്‍റെ *ഗോമന്തകം* എന്ന നോവലിനെ കുറിച്ച് ഒരു ചെറുകുറിപ്പ്

ഗോമന്തകം വായിച്ചു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ജനിച്ച നാട്ടില്‍ നിന്നും പുകച്ചു ചാടിക്കപ്പെട്ട ഒരു കോടിയോളം വരുന്ന പ്രവാസി മലയാളികളുടെ കഠിനമായ ജീവിതം കാലത്തിന്‍റെ ഒരു ചെറു ചിമിഴിലേക്ക് സാന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതാണ്‌ ഗോമന്തകം. ഗോമന്തകം ഗോവയുടെ ചരിത്രമോ ഭൂമിശാസ്ത്രമോ അല്ല. കടല്‍ത്തിരകള്‍ തീരത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഞണ്ടുകളും ചെറുശംഖുകളും പോലെ ആഖ്യാനത്തിന്‍റെ അടരുകളിലേക്ക് ഗോവന്‍ ചരിത്രത്തിന്‍റെ തകര്‍ന്ന ചില്ലുകള്‍ വന്നു വീഴുന്നുണ്ട്‌ എന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷെ അതൊക്കെ ആനുഷംഗികം മാത്രം.
അധികയോഗ്യതകളില്ലാതെ, അന്യഭാഷാപരിചയമോ സ്ഥലപരിചയമോ ഇല്ലാതെ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളുമില്ലാതെ, ജോലി തേടി ഗോവയില്‍ വന്നുപെട്ട ആകാശ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ കനല്‍ വഴികള്‍ ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ പ്രവാസജീവിതത്തിന്‍റെ ചരിത്രപഥങ്ങ ള്‍ തന്നെ. ആകാശിന്‍റെ തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവ സാക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്ക് സമാന്തരമായി ഗോവയില്‍ പോര്‍ച്ചുഗീസുകാ ര്‍ ആഘോഷിച്ച മതപീഡനങ്ങളുടെ സ്മൃതിരേഖക ള്‍ ചുരുളഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ഉചിതം.
വാസുവേട്ടന്‍, സില്വിയാമ്മ, സോഹന്‍, നീല തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഏതു മരുഭൂമിയിലും നന്മയുടെ ഇച്ചിരിപ്പച്ചപ്പുകള്‍ അവശേഷിക്കുമെന്നത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഒപ്പം, സായിദ് ഖാന്‍, രാവ ണ്‍കര്‍, സോസ തുടങ്ങിയ വിഷമുള്ളുകള്‍ ഏതു സമൂഹത്തിന്‍റെയും കഠിനശാപമായി മുനച്ച്‌ നില്‍ക്കുമെന്ന് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പെദ്രുവങ്കിളും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പൂത്തുമ്പിയും പൊടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വാര്‍ദ്ധക്യജീവിതത്തിന്‍റെ നിരാര്‍ദ്രമായ താളുകള്‍ മറിക്കുന്നു.
വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ വൈവിധ്യവും ഫെനിയുടെ ഉത്പാദനശാസ്ത്രവും വീര്യവും വൃദ്ധസംന്യാസിയും അനുചരന്മാരും ഗോവയെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാ ന്‍ വായനക്കാരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു.
ജൈവികമായ പച്ചപ്പും ചൊടിയുമുള്ള ഭാഷ, ധൈഷണികമായ ദൃഢത, നോവല്‍ അവസാനിച്ചിട്ടുപോലും ബാക്കി നില്‍ക്കുന്ന ആകാംക്ഷ- ഇനിയും നല്ല സൃഷ്ടിക ള്‍ സമ്മാനിക്കാന്‍ സുരേഷിന് കഴിയും എന്നതിന്‍റെ തീര്‍പ്പാണ് .
ക്രൂരമായ ഒരു ബലിപൂജയില്‍ നിന്നും കുതറിയോടി രക്ഷപെടുന്ന ആകാശിന് ഭാവിയിലേക്കു നീളുന്ന രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്. – ഒന്ന്, ഭ്രാന്തനായിത്തീര്‍ന്നു ജയമോഹന്‍റെ വഴി. രണ്ട്, നല്ലൊരു കള്ളനായ പേരപ്പന്‍റെ (രായപ്പന്‍റെ ) വഴി. തീവണ്ടിയില്‍ മുഖാമുഖം ഇരിക്കുന്ന ജയമോഹനെ അവതരിപ്പിച്ചതോടെ ആകാശ് ഭ്രാന്തിന്‍റെ വഴിയായിരിക്കും സ്വീകരിക്കുക എന്ന സൂചനയാണ് നല്‍കപ്പെടുന്നത്. എന്തുകൊണ്ട് രണ്ടാമത്തെ വഴി – കള്ളന്‍റെ വഴി സ്വീകരിച്ചുകൂടാ എന്ന ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു വന്നേക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചുപോയ പേരപ്പനെയും മുടി മുറിച്ചു ഷേവ് ചെയ്ത് വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് കുട്ടപ്പനായ ജയമോഹനെയും –രണ്ടു പേരെയും – അകാശിനു മുഖാമുഖം ഇരുത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിക്കാനും വായനക്കാരന് അവകാശമുണ്ട്‌.
- ഇ. ഐ. എസ്. തിലകന്‍, മുംബൈ

Grade 
05/10/2017

ദേവൻ തറപ്പിൽ Mumbai

ഒരു നാടിന്റെ കഥപറയുകയല്ലെന്ന ആമുഖത്തോടെയാണ് കഥാകൃത്തു മുഖവുരയില്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിലും ,അത് സാംശീകരിച്ചെടുക്കുന്നതു ഗോവയെന്ന ഒരു കൊച്ചു ദേശത്തിന്റെ കുറച്ചു ചരിത്രമാണ് . ലളിതമായ വരികളിലൂടെയും ചടുലവും വിചിത്രമാവുമായ അവതരണരീതിയിലൂടെ തന്റെ രചനാപാടവം കഥാകൃത്ത് ഗോമന്തകത്തിലൂടെ ആസ്വാദകവൃന്ദത്തിന് മുന്നില്‍ പകര്ന്നു നല്കുിന്നത് . താളനിബദ്ധമാണ് സുരേഷ് കണക്കൂറിന്റെ എഴുത്തിന്റെ ശൈലി . അളന്നു മുറിച്ചു കൃത്യതയോടെയുള്ള എഴുത്ത് .
വായനക്കാര്ക്കുു സ്വന്തം അനുഭവമാണോയെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രചനാശൈലി . ലോപിപ്പിച്ചു കഥപറയുന്ന രീതിയാണ് കണക്കൂറിന്റെതു . പുതിയൊരു ആഖ്യാനശൈലി കൊണ്ടുവരാൻ കണക്കൂറിനു കഴിഞ്ഞു . അറുപത്തിനാല് അധ്യായങ്ങളുള്ള നോവല്‍ അവസാനമെത്തുമ്പോള്‍ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ആകാംക്ഷ ഓരോ വായനക്കാരിലും ഭീതി പരത്തുന്നു .
അജ്ഞതയുടെയും അറിവില്യായ്മയുടെയും ദുരൂഹതയുടെയും തിരോധാനത്തിന്റെയും രഹസ്യാത്മകത അനുവാചകനും ഉൽക്കണ്ഠ വർധിപ്പിക്കുന്നു . ഉഴിച്ചിൽ കേന്ദ്രത്തിലെ പൊത്തിൽ കാണുന്ന കൈകൾ കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷ ആകാശിനു വർധിപ്പിച്ചെങ്കിലും അത് കാണാൻ പറ്റാത്തതിൽ അബദ്ധത്തിൽ ചെന്ന് ചാടിക്കുന്നു .
എന്നാൽ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ അത് അവന്റെ തുണയാകുമെന്ന ധാരണ തെറ്റിച്ചു ശാപമായി മാറുന്നതും നാം കാണുന്നു . അവൾ അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ താങ്ങും തണലുമാകണമെന്നും അങ്ങനെ ആകുമെന്നും ധരിച്ചവരെ ഒടുവിൽ നിരാശപ്പെടുത്തി . അതാണ് എഴുത്തിന്റെ ഭംഗി .ഒരു കണക്കിന് ആകാശിനു അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന ദുർനിമിത്തവും അതിന്റെ ഭ്രമകാത്മത വായനക്കാരനെ ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്നു . അതിൽ നിന്നും പിന്നീട് മോചനം നേടാൻ ഉപായം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നതും ആ പെണ്കുട്ടി തന്നെയെന്നു അറിയുമ്പോൾ അത്ഭുതവും തോന്നാം .
ഗോവയുടെ സംസ്ക്കാരത്തെ മാറ്റിമറിച്ച പറിങ്കികൾ അവരുടെ സംസ്ക്കാരം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന പാതിരിമാർ .ജീവകാരുണ്യത്തിന്റെ വിളക്കുകളാകേണ്ടവർ ക്രൂരതതയുടെ കിരാത പരിവേഷം ചാർത്തുന്നു . അവരുടെ ക്രൂരതയിൽ പെട്ട് അനേകം തദ്ദേശീയർ രക്തസാക്ഷികളായി . പറിങ്കികളും പാതിരിമാരും ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ചരിത്രമാണ് ഗോവയുടേത് . പറിങ്കി പുണ്ണ് ഗോവയ്ക്കും ഭാരതത്തിനു സമ്മാനിച്ചത് പറിങ്കികളാണെന്നതും എന്നോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് .
വെള്ളം പോലും കിട്ടാതെയും കൊടുക്കാതെയും പീഡനത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു മരണമടഞ്ഞ അനേകം കൊങ്കിണികളോട് ഇത്രയും നീചവും ഹീനവുമായി പാതിരിമാർ പെരുമാറുമെന്നതു അവിശ്വസിനീയമായി തോന്നി .ബാധ ഒഴിപ്പിക്കാനും അമ്പലം പുനർ നിർമ്മിക്കാനും പണം സ്വരൂപിക്കാനും സാധിക്കണമെങ്കിൽ ബലിയർപ്പിക്കണമെന്ന അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ ബലത്തിൽ നീലയെന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ പിതാവ് തന്നെ ആകാശിനെ ബലിമൃഗമാക്കാൻ കൂട്ട് നിൽക്കുന്നതും ഉൾക്കണ്ടയുണ്ടാക്കി .
ഒടുവിൽ അവൾ തന്നെ ആകാശിനെ രക്ഷപെടുവാൻ അവസരമൊരുക്കുന്നതും,ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിന്നും വായനക്കാരെ കഥാകാരൻ ആശ്വാസം നൽകുന്നതും കാണാം .

ആകാശിന്റെ പൂർവ്വ കഥ ദുഖത്തിന്റെയും ഭീകരതയുടേം ദൈന്യതടെയും ആണ് .അതിൽ നിന്നുള്ള മോചനമാണ് അറിയാത്ത ഭാഷയുടെ നെരിപ്പോടും പേറി അന്യനാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര .
കള്ളുകുടിയനായ ജയമോഹനാനാണ് ഫാദർ സോസിനെ കാണാൻ പറയുന്നത് .ആഭിചാരകർമ്മങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും ഇന്നും സമൂഹത്തിൽ എത്രമാത്രം വേരോട്ടമുണ്ടെന്നു കഥാകൃത്ത് നമ്മെ ആകുലതയോടെ അനുവാചകനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു .
ഫാദറുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ആകാശ് മുമ്പും അവിടെ ചെന്നിരുന്നെന്നും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയെന്നും ആകാശിനോട് ഫാദർ സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവനെ മറ്റൊരു ലോകത്തു എത്തിക്കുവാനായിരുന്നില്ലേയെന്നു സംശയിച്ചു പോകുന്നു . അങ്ങനെ അവന്റെ വിശ്വാസം പിടിച്ചു പറ്റുകയും അവനെ കബളിപ്പിക്കൽ നടത്താനും വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നുമുള്ള ഫാദറിന്റെ തന്ത്രം വീണ്ടും നിഗൂഢതകളിലേക്കും കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല
ഒരു ദേശത്തിന്റെ അനുഭവം അക്ഷരങ്ങളാകുന്ന നെരിപ്പോടിലിട്ട് പഴുപ്പിച്ചു ചുവന്ന തീക്കനൽ ആവാഹിച്ചു ഒരുക്കി ഒഴിച്ച് ഗോമന്തകത്തിലേക്കു കണക്കൂർ . തെളിഞ്ഞ ആഖ്യാന ശൈലിയെന്ന്‌ നിശംസയം പറയാം . തെളിഞ്ഞ ആഖ്യാന ശൈലി . ചിലപ്പോൾ തീവ്രവും ,മറ്റുചിലപ്പോൾ തലത്തിൽ സംഗീതാത്മകമാകുന്നു .ഘനമുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് അമ്മാനമാടി അനുവാചകനു വിരസത നൽകുന്നില്ല . മറിച്ചു മാസ്മരികമായ പദവിന്യാസം അനുവാചകനെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നു .
നോവൽ സാഹിത്യം രൂപം വന്നതുമുതൽ നോവൽ എങ്ങനെയാവണം എന്ന ചർച്ചകളും അനേകം നടന്നു . എം പി പോളിന്റെ അഭിപ്രായം ചെറുകഥയും നോവലും ഒന്നാണെന്ന് ചിലർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു . ചെറുതും വലുതുമാണെന്ന ധാരണ പലർക്കും ഉണ്ട് .എന്നാൽ അതില്ല , ലോകത്തിന്റെ ഒരാശയം വ്യത്യസ്തമായി ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് നോവൽ . എന്നാൽ ഇതെല്ലാം പരിപാലിച്ചു എഴുതണം എന്ന് പറയുന്നതും മൗഢ്യമാണ് . അല്പം നാൾ മുമ്പ് മുംമ്പൈയിൽ കേരളത്തിലെ പ്രശസ്തൻ .വന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് മറുനാട്ടിലുള്ള ,അതല്ല മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരിൽ നിന്നും പ്രൗഡഗംബീരമായ ഒരു രചനകളും വരുന്നില്ല . മറ്റൊന്ന് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിൽ എഴുതുന്നവരെല്ലാം മഹാകവികളാണെന്ന ധാരണയാണ് എല്ലാവര്ക്കും എന്നുപോലും പറഞ്ഞു ,
ഭ്രാന്തമായ ഒരാവേശത്തിലൂടെ മാത്രമേ കഥയുടെ ഓരോ ലക്കങ്ങളും വായിക്കാനാവു . കാല്പനികതയെ ആവാഹിച്ചു നോവലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും അനുവാചകന്‍ എഴുത്തിന്റെ മാസ്മരതയില്‍ അറിയാതെ പ്രവേശിക്കുന്നു . ഇതൊരു സത്യമാണോയെന്നു പോലും തോന്നിപ്പിക്കുന്നു . ഗോവയുടെ ജീവിതശൈലികളെ കുറെയെങ്കിലും പരിചയപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട് കഥാകൃത്തിനു . മറുനാടന്‍ മലയാളികളുടെ തൊഴില്‍ ആകുലതകളും അവരുടെ ജീവിത പ്രാരാബ്ദങ്ങളുടെ കഥ കൂടിയാണ് ഗോമന്തകം നോവൽ .
എഴുത്തുകാരി കെ .ആര്‍ .മീരയുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മലയാളം കേരളത്തിന്റെ അതിരുകള്ക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് വളരുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ഉദാഹരണമാണ് ശ്രീ കണക്കൂറിന്റെ നോവൽ ഗോമന്തകം . ഒരു പ്രത്യേക താളത്തില്‍ ചലിക്കുന്ന ആഖ്യാനമാണ് കണക്കൂറിന്റേത് . ചിലപ്പോള്‍ അതിനു തീവണ്ടിയുടെ താളമുണ്ട് . മറ്റുചിലപ്പോള്‍ ഏതോ ആഭിചാരാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ താളവും എന്നും മീര ആമുഖത്തില്‍ കുറിക്കുന്നു .
നോവലിലെ കഥാനായകന്‍ ആകാശ് ജോലിതേടി ഗോവയില്‍ എത്തുകയും തുടര്ന്ന്ന അന്വേഷിച്ചയാളെ കാണാതാവുകയും മറ്റൊരു സ്ഥലത്തു എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു . അവിടെ കുടുസ്സുമുറിക്കുള്ളില്‍ അരൂപിയായ സുഹൃത്തിനെ ദര്ശിനക്കുകയും അയാളിലൂടെ കഥകള്‍ മെനയുകയും ചെയ്യുന്നു . ആകാശ് സ്വയം കഥകള്‍ കേള്ക്കു കയും മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്ന് അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു .
ഗോവയുടെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും ബീച്ചുകളും ഭക്ഷണ രീതികളുമൊക്കെ പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോളും നമ്മെ ഉല്കണ്ഠപെടുത്തുന്ന ഒരുപാട് മുഹൂര്ത്തഷങ്ങളും നോവലില്‍ ഉണ്ട് . അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തില്‍ നായകന് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്ന ദുരന്തചിന്തകളാല്‍ അടുത്ത അധ്യായത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോകാന്‍ വായനക്കാരന്റെ മനസ് വെമ്പുന്നു . നിരുപദ്രകാരിയായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ബലിപീഠത്തിലേക്കോ എന്ന് വെറുതെ ചിന്തിക്കുന്നു ...?
മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ എഴുത്തുകാരനും നിരൂപകനുമായ ഇ.ഹരികുമാര്‍ അവതാരികയില്‍ പറയുന്നത് ഇത് ഒരു അസാധാരണ നോവല്‍ എന്നാണു . അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇത് ഓരോ മലയാളിയും വായിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ് . മറുനാട്ടില്‍ എഴുതപ്പെട്ട അപൂര്വ്വംയ ഒരു നോവലായി ഇതിനെ കാണേണ്ടിവരും .
സുരേഷ്‌കുമാർ തന്റേതായ തനതു രചനാശൈലിയാണ് ഇതിൽ സ്വീകരിച്ചത് .തന്റേതായ ഭാഷയിൽ , താളനിബദ്ധമായി ഒഴുകുന്ന ശാന്തമായ നദിപോലെ , കാടിന്റെ മർമ്മരങ്ങൾ കേട്ടും ,കിളിയുടെ കുയിൽ നാദം ശ്രവിച്ചും ,നദിയുടെ കളകളാരവം ആസ്വദിച്ചും കല്ലിനോടും മരങ്ങളോടും രഹസ്യങ്ങൾ മന്ത്രിച്ചും ഒഴുകുന്ന ശാന്തമെങ്കിലും അശാന്തിയുടെ കഥപറയുന്ന ഗോമന്തകം .
ഒഴുക്കുള്ള ഭാഷയിൽ അനായാസം താളനിബദ്ധമായി ഒഴുകുന്ന ഗോവയുടെ ചരിത്രം അനുവാചകർക്ക് വായനാസുഖം നൽകുന്നു എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയം വേണ്ട . ലളിതവും എന്നാൽ ചടുലവുമാണ് കോണക്കൂറിന്റെ ശൈലി . അനുവാചകന്റെ മനസ്സിൽ അത്രവേഗമൊന്നും കയറി കൂടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല കഥാംശം . ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയെങ്കിലും വായിച്ചെങ്കിലേ ഉള്ളടക്കം ഗ്രഹിക്കാൻ സാധിക്കു .
കഥാനായകന്റെ ഉൾക്കാഴ്ച ഭംഗിയായി കുറിച്ചിരിക്കുന്നു . ചിലപ്പോൾ വെള്ളിത്തിരയിലെന്നപോൽ മനസ്സിൽ ഇടയ്ക്കിടെ മിന്നിമറയുമ്പോളും കഥാസാരം കിട്ടാതെ വരുന്നില്ലേ എന്ന ശങ്കയും ഇല്ലാതില്ല . വ്യത്യസ്തമായ ചുറ്റുപാടുകൾ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയും നോവലിന് നന്നേ ഇണങ്ങുന്ന . അതുകൊണ്ടു തന്നെ കണക്കൂർ സാഹിത്യത്തിൽ തന്റേതായ ഒരു ഇടം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു . സമൂഹത്തിലും അനുവാചകരിലും പുതിയ ഇടം കിട്ടും എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല .
ഗോമന്തകത്തിൽ നാം കാണുന്നത് അന്യനാട്ടിൽ ജോലിതേടിപോകുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മാനസിക വ്യഥകളും വിചാരങ്ങളും വ്യാകുലകളും അവൻ അനുഭവിച്ച തീരാത്ത നൊമ്പരങ്ങളുടെ മുൾമുനകളും മന:വിക്ഷോഭങ്ങളും ആണ് . അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ഒരുതരം ആകാംക്ഷ അനുവാചകനിൽ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഥാകൃത്തിനു സാധിച്ചു .
പലപ്പോഴും നമുക്ക് സാംശീകരിക്കാനും വേർതിരിക്കാനും സാധിക്കാത്ത അവസ്ഥ നോവലിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു . ഗോവയുടെ ചെറു ചരിത്രം ഇതിൽ സാംശീകരിച്ചു എന്നത് സത്യം .
നീലിയോടുള്ള മോഹം നോവലിൽ അനുവാചകനെ ത്രസിപ്പിക്കുന്നു .വാചക കസർത്തുകൾ തരിമ്പും കാണുന്നില്ല . എണ്ണിച്ചുട്ട അപ്പം പോലെ ഹരിച്ചും ഗുണിച്ചും പറയുന്ന രീതി എല്ലാവര്ക്കും സാധിക്കില്ല . പരത്തി പറയാതെ ലഘുവായി കഥപറയുക അത്ര എളുപ്പവുമല്ല .
നല്ല ഓർമ്മകളൊന്നും ജീവിതത്തിൽ ഇല്ലാത്തതാണു ആകാശിന്റേതു . ഒറ്റപ്പെട്ട ബാല്യം . എന്നും സ്ക്കൂളിലെ പിൻ ബെഞ്ചിലായിരുന്നു ശരണം .ആരോടും പിണക്കവും ഇണക്കവുമില്ലാത്തതെന്നു അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു . അതായിരുന്നു സ്ക്കൂളിലെ അവസ്ഥ എങ്കിൽ വീട്ടിൽ സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ . നിരന്തരം നൊമ്പരങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ പെട്ട് ആടി ഉലയുന്ന ഒരു തോണികണക്കിനു വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തി ഇവിടെ എത്തി . എന്നാൽ ഇവിടെയും സൗഭാഗ്യമായ ഒരു ജീവിതം അവനു ലഭിച്ചില്ല .
തന്റെ അച്ഛൻ ആരാണെന്നോ എവിടെ ഉണ്ടെന്നോ അമ്മയോട് ഒരിക്കൽ പോലും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല . ആഗ്രഹങ്ങളും സങ്കടങ്ങളുമൊക്കെ അവൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി . എന്നും മാടശ്ശേരി തറവാട്ടിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ അവൻ ഒരു തരത്തിൽ സംതൃപ്തി നേടി . 'അമ്മ എന്നെങ്കിലും അവനെ കൊഞ്ചിരുന്നോ , പാട്ടുപാടി ഉറക്കിയോ .സ്നേഹത്തോടെ കൈപിടിച്ച് നടത്തിയിരുന്നു . വിശക്കുമ്പോൾ ചോറ് 'അമ്മ കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടു വാരി കൊടുത്തോ ഇതൊന്നും അവനു നിശ്ചയമില്ല .ഒന്നറിയാം .ഇത് അവന്റെ അമ്മയാണ് .അച്ഛൻ മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു രൂപം മാത്രം .ഏതോ മഴവെള്ളത്തിൽ ഒളിച്ചു പോയ ഒരു പാടത്തെപോലെയുള്ള ഓർമ്മ . അമ്മയുണ്ടെങ്കിലും അവൻ ഒരനാഥനെ പോലെ വളർന്നു .
ഗോവയിൽ നിത്യേന കാണുന്ന ആൾ കഥാരൂപത്തിൽ നമ്മോടു പറയുന്നു . അതിൽ സത്യവും അസത്യവും കാണും .അത് കഥാകൃത്തിന്റെ രചനാപാടവമാണ് അത് .നമ്മെ സത്യമാണെന്നു ധരിപ്പിക്കകയാണ് എഴുത്തുകാരന്റെ കഴിവ് .
ആകാശ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ജോലിതേടിയുള്ള യാത്ര . സ്നേഹിതന്റെ ജേഷ്ഠൻറെ ഫോൺ നമ്പർ ഉണ്ടെങ്കിലും എത്തിയതിനു ശേഷം നടക്കുന്നതു ഒരു നാടകം . അദ്ദേഹത്തെ തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ എത്തിപ്പെടുന്നതും അദൃശ്യമായ ഗോമന്തകത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ .
അവിടെ വാസുവേട്ടൻ ഒരു വീട് കണ്ടുപിടിച്ചു കൊടുക്കുന്നതും തുടർന്ന് ജോലി തേടി പോകുന്നതും ഒക്കെ സ്വാഭാവികം . നിലനിൽപ്പാണല്ലോ ആർക്കും ആദ്യം വേണ്ടത് . കുടുസ്സുമുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് .ആരോ മറന്നു വച്ച കുറെ പൊടിഞ്ഞു തീരാറായ പുസ്തകങ്ങളും കത്തുകളും നോട്ടുകളും ആകാശിന്റെ കൂട്ടുകാരനൽകുന്നു .നോവലിലെ പാലകഥാപാത്രങ്ങളും മിഴിവുള്ളതാണ് .
ആദ്യത്തെ അധ്യായത്തിൽ ചിലവരികൾ സൂചിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു .
" 1,തീവണ്ടിയിലെ നിറം മങ്ങിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഗോമന്തകം ലക്ഷണക്കെടുപോലെ കൊണ്ടാണ് . 2 ,ആ നോവലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി വരുവാൻ വഴി കാണാതെ ആകാശ് വിഷമിച്ചു . 3,പുസ്തകത്താളുകളിൽ കരണ്ടിരുന്നിടത്തു നിന്നും നിഷ്കാസനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു ഇരട്ടവാലന്റെ പരിഭ്രമത്തോടെ എമ്പാടും ഓടിനടക്കുവാൻ അവന് തോന്നി . 4,പുസ്തകത്തിന്റെ മഞ്ഞചട്ടയിൽ അവന്റെ തലയിലെ എണ്ണമയം പടർന്നിരുന്നു . തീവണ്ടിയുടെ താളം വീണ്ടും മുറുകി "
1, പറഞ്ഞു കേട്ട അനുഭവം വച്ചാണ് അവന്റെ യാത്ര . അപ്പോൾ ലക്ഷണക്കേടല്ല ,ആകാക്ഷയല്ലേ അവനിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടത് . 2, അത് അവന്റെ മനോവ്യാപാരമാണോ ഉദ്ദേശിച്ചത് ? 3 , ആശങ്കകളുടെ വേലിയേറ്റമാണോ ഇത് സൂചിപ്പിച്ചതു ? 4 , ഏതു പുസ്തകം ? ഗോമന്തകമാണെങ്കിൽ ആശയുടെ കിരണമല്ലേ അവന്റെ മനസ്സിൽ വിടരേണ്ടതു ? ഇതിൽ ഒരുസ്വാഭാവികത ഞാൻ കാണുന്നു .
അതിഭാവികത്വം കഥയിൽ ഇല്ല .അവതരണ രീതിയിലും വ്യത്യസ്തതയുണ്ട് .പ്രമേയം അത്ര പുതുമയുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എത്രത്തോളം എന്ന സംശയം നിലനിൽക്കുന്നു . പുതുമ ഞാൻ കാണുന്നത് കണക്കൂറിന്റെ ആഖ്യാനത്തിലാണ് എന്നേ ഞാൻ പറയു . അസാധാരണമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കൂടിയുള്ള വിവരണം അത് തന്നെയാണ് നോവലിന്റെ വിജയവും .
എങ്ങനെ എഴുതണം എന്ത് എഴുതണം എന്നതൊക്കെ കഥാകൃത്തിന്റെ അവകാശമാണ് . അനുവാചകന് അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതണം എന്ന് പറയുന്നത് അനുചിതമാണ് .എന്നാൽ ഇതിൽ ഇത്തരത്തിൽ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ചുകൂടി നന്നാകുമായിരുന്നെന്നു പറയാം .

എഴുത്തിൽ ഇപ്പോഴും വേണ്ടത് നാം കാണാത്തതും ,അനുഭവിക്കാത്തതും ,കാണാത്തതും കാണാൻ പോകുന്നതുമല്ല , നമ്മൾ കാണുന്നതിനുമപ്പുറമാണ് വേണ്ടത് . എന്നാൽ സമൂഹത്തിലെ ജനാധിപത്യ ധ്വംസനം കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്നത് മൗഢ്യമാണ് . ....... നോവലിസ്റ്റ് ശ്രീ സുരേഷ് കണക്കൂറിനു എന്റെ ആശംസകള്‍ .....ദേവൻ തറപ്പിൽ

Grade 
05/03/2017

ഗോമന്തക്

നാലുപതിറ്റാണ്ടുമുൻപ് ഗോവയിലെത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ പരിചയപ്പെട്ട പല വിചിത്രശബ്ദങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു “ഗുമന്തക്,ഗുമന്തക്” എന്നത് - ബസ്സ്റ്റാന്റുകളിൽ പത്രംവിൽക്കുന്ന പിള്ളേർ അൽപം വക്രിപ്പിച്ചു വിളിച്ചുപറയുന്ന, ‘ഗോമന്തക്’എന്ന പ്രാദേശിക മറാഠി ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ പേര്‌. മറവിയിൽമറഞ്ഞ ആ വാക്ക് വീണ്ടും മനസ്സിൽ തലപൊക്കിയത്, ഗോവയിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസി-മലയാള-സാഹിത്യ-കൂട്ടായ്മയിലെ കണക്കൂർ ആർ സുരേഷ് കുമാറിന്റെ ‘ഗോമന്തകം’ എന്ന നോവൽ കയ്യിലെടുത്തപ്പോഴാണ്‌.

അന്ന്, എഴുപതുകളിൽ, കേട്ട കഥകളും കണ്ട കാഴ്ചകളും വേറെ ആയിരുന്നു. അന്ന് മലയാളികളുടെ പ്രയത്നം അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു. സ്വന്തം സത്വം അധികരിക്കാതെ,അന്യരോടും അനുഭവങ്ങളോടും ആവുന്നതും സമരസപ്പെട്ടുപോകാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി. ഗൾഫിലെ കാണാക്കനികളോ മറ്റു നരകനഗരങ്ങളിലെ കാണാക്കിനാക്കളോ ഗോവയിലെ മലയാളികളുടെ സ്വൈരം കെടുത്തിയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാകാം ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തേണ്ടിവന്നില്ല അവർക്ക്. അതിനൊട്ടു മേലൊഴുക്കോ കീഴൊഴുക്കോ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നുമില്ലല്ലോ ഗോവയിൽ.
ഇന്നത്തെ ഗോവയിൽ കഥ വേറെ, കാര്യവും വേറെ. സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മാറ്റങ്ങളിൽ നാട്ടുകാർപോലും കണ്ണഞ്ചിച്ചും കണ്ണുതള്ളിയും കണ്ണുരുട്ടിയും പോകുന്ന കാലം. സാംസ്കാരികപൈതൃകം ഗൗരവമായെടുക്കുന്നതോടൊപ്പം അതിൽനിന്നു പുറംതള്ളപ്പെടുന്ന ഒരവസ്ഥയും ഗോവക്കാർക്കുണ്ടായി. പുറംനാട്ടുകാരെ പുറംനാട്ടുകാരായി കണക്കാക്കി സ്വയം മാളത്തിലൊളിക്കുന്ന പ്രവണത ഈ നാട്ടുകാരും വിട്ടു. സന്ധിയും സംഘർഷവുമില്ലാതെ, ഇന്ന് ഇവിടത്തെ മലയാളികൾ സ്വതന്ത്രരാണ്‌,സ്വയംനിർമിതരാണ്‌, സന്തുഷ്ടരാണ്‌,സ്വാഭിമാനികളാണ്‌. അതേസമയം ‘എൽ ദൊരാദോ’ (El Dorado' - ‘സ്വർഗഭൂമി’)കിനാവുകണ്ടുവരുന്ന കുഞ്ഞൻമാർ കൊടുംകുറ്റങ്ങളിലും കൊടുംകഷ്ടതയിലും കുടുങ്ങുന്ന കാഴ്ചയും കുറവല്ല.
കുറച്ചു മലയാളം പടങ്ങളിലും കുറെ ഹിന്ദി സിനിമകളിലും കുറെയേറെ പരസ്യചിത്രങ്ങളിലും നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന ഗോവയല്ല യഥാർത്ഥ ഗോവ എന്നതു മനസ്സിലാക്കിയവർ ചുരുങ്ങും. ഗോവയ്ക്കുള്ളിൽനിന്നും ഗോവയെക്കാണുമ്പോഴോ വെള്ളെഴുത്തും കാണും. ഈ പരമാർഥങ്ങളുടെ വെള്ളിവെട്ടത്തിലാണ്‌ കണക്കൂരിന്റെ നോവൽ പ്രസക്തമാകുന്നത്. അകന്നിരുന്ന്,എന്നാൽ അടുത്തറിഞ്ഞ് എഴുതുമ്പോഴേ ദൂരദൃഷ്ടിയും സൂക്ഷ്മദൃഷ്ടിയും കരഗതമാകൂ.
കഥ ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. നല്ലതും ചീത്തയുമല്ലാത്ത,അല്ലെങ്കിൽ നല്ലതും ചീത്തയുംവേണ്ടുവോളമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ വേരുപിടിക്കാത്ത വീട്ടുജീവിതത്തെയും വേരുപടരാത്ത നാടൻജീവിതത്തെയും പുറകിലിട്ട് ഗോവയിലെത്തുന്നു. ഇവിടെ കാത്തിരുന്നതോ കളിമണ്ണും കുഴമണ്ണും അലകടലും അടിയൊഴുക്കും. സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട തൊഴിൽ കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും പൂർവകാലസ്മൃതികളും സ്മൃതിഭംഗങ്ങളും സ്മൃത്യാഭാസങ്ങളും തല്ലിത്തകർക്കുമ്പോൾ സ്ഥലകാലബോധം കൈവിട്ടുപോകുന്നു. വെറും കുറെ മാസങ്ങളുടെ ഇടയളവിൽ, ഒരു പുരുഷായുസ്സിന്റേതുമാത്രമല്ല, പിന്നിട്ട പലപല നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ മറ്റാരുടെയോ പാപപങ്കംപേറാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശപ്താത്മാവിന്റെ കഥയില്ലായ്മയാണിത്. ഒരു ദുരന്തമാകേണ്ടിയിരുന്ന ജീവിതം ഒറ്റൊരു തൂവൽസ്പർശം കൊണ്ടുമാത്രം സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കുന്ന വിസ്മയം പിന്നെ നാം കാണുന്നു. വിജ്ഞാനം വിഭ്രാന്തിയും വിഭ്രാന്തി വിജ്ഞാനവും പകരുന്ന അത്യപൂർവമായൊരു പ്രതിഭാസത്തെയാണ്‌ കണക്കൂർ ഇവിടെ കയ്യാളിയിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യൻ എത്ര നല്ലവനും നല്ലവളുമാകാമെന്നും എത്ര ചീത്തയാകാമെന്നും ഒറ്റക്കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിബിംബിപ്പിക്കുകയാണു സുരേഷ് ഈ നോവലിൽ.
ഗൾഫ്-മലയാളികളുടെ മോങ്ങിക്കരച്ചിലല്ല. പാശ്ചാത്യമലയാളികളുടെ പരിഹാസച്ചിരിയില്ല. മുംബൈ-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ഋണവികാരങ്ങളോ ദില്ലി-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ലഹരിബന്ധങ്ങളോ ബെംഗാളി-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ബൌദ്ധികനാട്യങ്ങളോ തമിഴ്-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ കുട്ടിവൃത്തങ്ങളോ കേരളമലയാളസാഹിത്യത്തിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയങ്ങളോ അല്ല; ഇല്ല. കൊങ്കൺമലയാളികളുടെ മിതത്വവും മൃദുത്വവും മാത്രം. അങ്ങാടിനിറയ്ക്കുന്ന ബെന്യാമിന്റെ ‘ആടുജീവിത’ത്തിൽനിന്നും അരങ്ങുനിറയ്ക്കുന്ന സി.വി. ബാലകൃഷ്ണന്റെ‘വീവ ഗോവ’യിൽനിന്നും അതിരുപൊളിക്കുന്ന ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണന്റെ‘ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോര’യിൽനിന്നുമെല്ലാം അകന്ന്, യഥാക്രമം യഥോചിതം കപടനാട്യവും അബദ്ധജഡിലതയും മലീമസതയും ഒഴിവാക്കി, അറിയുന്നത് അറിയുമ്പോലെ അടുക്കും ചിട്ടയുമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു സുരേഷ്.
ചരിത്രത്തിന്റെ കൃത്യതയോ ആഖ്യാതത്തിന്റെ ആധികാരികതയോ അളക്കാൻ ഞാനാളല്ല. ഒന്നു പറയാം. അകത്തിരുന്നാൽ അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ പുറത്തിരിക്കുന്നവർ പറഞ്ഞാലേ അറിയൂ. അറിഞ്ഞതറിയുന്നതിലല്ലല്ലോ,അറിയാത്തതറിയുന്നതിലല്ലേ അറിവിന്റെ നിറവ്. ആ നിറവ് അത്യധികമുണ്ട് സുരേഷ് കുമാറിന്റെ ഈ കഥയിൽ.
ചരിത്രമുണ്ടോ ഇല്ലയോ, ശരിയോ തെറ്റോ,ഉള്ളതു വ്യക്തമായും ശക്തമായും ഇതിലുണ്ട്. പിന്നെ ഇക്കഥയിലെ ഭ്രമാത്മകത. കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തിന്റെ ബാലാനുഭവങ്ങളുടെ മാറാപ്പുകെട്ടും കൊള്ളാനും തള്ളാനും കഴിയാത്ത തൊഴിലിലെ മാനസികാവസ്ഥയും വികാരവിജൃംഭിതമായ പ്രായവും അകവും പുറവും പരീക്ഷിക്കുന്ന പരിത:സ്ഥിതിയും ഒട്ടേറെ ഭ്രമാത്മകത സൃഷ്ടിച്ചില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതപ്പെടാനുള്ളൂ.

ഈ പുസ്തകം വാങ്ങിവായിച്ചുതീർന്നന്നാണ്‌ അതിന്‌ അത്യർഹമായൊരു പുരസ്കാരം കൈവന്നതെന്നറിയുന്നത്. ആശ്ചര്യവും ആഹ്ളാദവും അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും ഒന്നിച്ചനുഭവപ്പെടുന്ന അപൂർവം സന്ദർഭമായി ഇത്. കണക്കൂർ ആർ. സുരേഷ് കുമാറിന്‌ അഭിനന്ദനങ്ങളും ആശംസകളും.
- Narayana Swamy, Goa
2016, ഒക്‌ടോബർ 23
ഭൂമിമലയാളം

Grade 
05/03/2017

ഗോമന്തക്

നാലുപതിറ്റാണ്ടുമുൻപ് ഗോവയിലെത്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ പരിചയപ്പെട്ട പല വിചിത്രശബ്ദങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു “ഗുമന്തക്,ഗുമന്തക്” എന്നത് - ബസ്സ്റ്റാന്റുകളിൽ പത്രംവിൽക്കുന്ന പിള്ളേർ അൽപം വക്രിപ്പിച്ചു വിളിച്ചുപറയുന്ന, ‘ഗോമന്തക്’എന്ന പ്രാദേശിക മറാഠി ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ പേര്‌. മറവിയിൽമറഞ്ഞ ആ വാക്ക് വീണ്ടും മനസ്സിൽ തലപൊക്കിയത്, ഗോവയിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസി-മലയാള-സാഹിത്യ-കൂട്ടായ്മയിലെ കണക്കൂർ ആർ സുരേഷ് കുമാറിന്റെ ‘ഗോമന്തകം’ എന്ന നോവൽ കയ്യിലെടുത്തപ്പോഴാണ്‌.

അന്ന്, എഴുപതുകളിൽ, കേട്ട കഥകളും കണ്ട കാഴ്ചകളും വേറെ ആയിരുന്നു. അന്ന് മലയാളികളുടെ പ്രയത്നം അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു. സ്വന്തം സത്വം അധികരിക്കാതെ,അന്യരോടും അനുഭവങ്ങളോടും ആവുന്നതും സമരസപ്പെട്ടുപോകാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി. ഗൾഫിലെ കാണാക്കനികളോ മറ്റു നരകനഗരങ്ങളിലെ കാണാക്കിനാക്കളോ ഗോവയിലെ മലയാളികളുടെ സ്വൈരം കെടുത്തിയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാകാം ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തേണ്ടിവന്നില്ല അവർക്ക്. അതിനൊട്ടു മേലൊഴുക്കോ കീഴൊഴുക്കോ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നുമില്ലല്ലോ ഗോവയിൽ.
ഇന്നത്തെ ഗോവയിൽ കഥ വേറെ, കാര്യവും വേറെ. സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മാറ്റങ്ങളിൽ നാട്ടുകാർപോലും കണ്ണഞ്ചിച്ചും കണ്ണുതള്ളിയും കണ്ണുരുട്ടിയും പോകുന്ന കാലം. സാംസ്കാരികപൈതൃകം ഗൗരവമായെടുക്കുന്നതോടൊപ്പം അതിൽനിന്നു പുറംതള്ളപ്പെടുന്ന ഒരവസ്ഥയും ഗോവക്കാർക്കുണ്ടായി. പുറംനാട്ടുകാരെ പുറംനാട്ടുകാരായി കണക്കാക്കി സ്വയം മാളത്തിലൊളിക്കുന്ന പ്രവണത ഈ നാട്ടുകാരും വിട്ടു. സന്ധിയും സംഘർഷവുമില്ലാതെ, ഇന്ന് ഇവിടത്തെ മലയാളികൾ സ്വതന്ത്രരാണ്‌,സ്വയംനിർമിതരാണ്‌, സന്തുഷ്ടരാണ്‌,സ്വാഭിമാനികളാണ്‌. അതേസമയം ‘എൽ ദൊരാദോ’ (El Dorado' - ‘സ്വർഗഭൂമി’)കിനാവുകണ്ടുവരുന്ന കുഞ്ഞൻമാർ കൊടുംകുറ്റങ്ങളിലും കൊടുംകഷ്ടതയിലും കുടുങ്ങുന്ന കാഴ്ചയും കുറവല്ല.
കുറച്ചു മലയാളം പടങ്ങളിലും കുറെ ഹിന്ദി സിനിമകളിലും കുറെയേറെ പരസ്യചിത്രങ്ങളിലും നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന ഗോവയല്ല യഥാർത്ഥ ഗോവ എന്നതു മനസ്സിലാക്കിയവർ ചുരുങ്ങും. ഗോവയ്ക്കുള്ളിൽനിന്നും ഗോവയെക്കാണുമ്പോഴോ വെള്ളെഴുത്തും കാണും. ഈ പരമാർഥങ്ങളുടെ വെള്ളിവെട്ടത്തിലാണ്‌ കണക്കൂരിന്റെ നോവൽ പ്രസക്തമാകുന്നത്. അകന്നിരുന്ന്,എന്നാൽ അടുത്തറിഞ്ഞ് എഴുതുമ്പോഴേ ദൂരദൃഷ്ടിയും സൂക്ഷ്മദൃഷ്ടിയും കരഗതമാകൂ.
കഥ ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. നല്ലതും ചീത്തയുമല്ലാത്ത,അല്ലെങ്കിൽ നല്ലതും ചീത്തയുംവേണ്ടുവോളമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ വേരുപിടിക്കാത്ത വീട്ടുജീവിതത്തെയും വേരുപടരാത്ത നാടൻജീവിതത്തെയും പുറകിലിട്ട് ഗോവയിലെത്തുന്നു. ഇവിടെ കാത്തിരുന്നതോ കളിമണ്ണും കുഴമണ്ണും അലകടലും അടിയൊഴുക്കും. സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട തൊഴിൽ കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും പൂർവകാലസ്മൃതികളും സ്മൃതിഭംഗങ്ങളും സ്മൃത്യാഭാസങ്ങളും തല്ലിത്തകർക്കുമ്പോൾ സ്ഥലകാലബോധം കൈവിട്ടുപോകുന്നു. വെറും കുറെ മാസങ്ങളുടെ ഇടയളവിൽ, ഒരു പുരുഷായുസ്സിന്റേതുമാത്രമല്ല, പിന്നിട്ട പലപല നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ മറ്റാരുടെയോ പാപപങ്കംപേറാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശപ്താത്മാവിന്റെ കഥയില്ലായ്മയാണിത്. ഒരു ദുരന്തമാകേണ്ടിയിരുന്ന ജീവിതം ഒറ്റൊരു തൂവൽസ്പർശം കൊണ്ടുമാത്രം സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കുന്ന വിസ്മയം പിന്നെ നാം കാണുന്നു. വിജ്ഞാനം വിഭ്രാന്തിയും വിഭ്രാന്തി വിജ്ഞാനവും പകരുന്ന അത്യപൂർവമായൊരു പ്രതിഭാസത്തെയാണ്‌ കണക്കൂർ ഇവിടെ കയ്യാളിയിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യൻ എത്ര നല്ലവനും നല്ലവളുമാകാമെന്നും എത്ര ചീത്തയാകാമെന്നും ഒറ്റക്കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിബിംബിപ്പിക്കുകയാണു സുരേഷ് ഈ നോവലിൽ.
ഗൾഫ്-മലയാളികളുടെ മോങ്ങിക്കരച്ചിലല്ല. പാശ്ചാത്യമലയാളികളുടെ പരിഹാസച്ചിരിയില്ല. മുംബൈ-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ഋണവികാരങ്ങളോ ദില്ലി-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ലഹരിബന്ധങ്ങളോ ബെംഗാളി-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ബൌദ്ധികനാട്യങ്ങളോ തമിഴ്-മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ കുട്ടിവൃത്തങ്ങളോ കേരളമലയാളസാഹിത്യത്തിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയങ്ങളോ അല്ല; ഇല്ല. കൊങ്കൺമലയാളികളുടെ മിതത്വവും മൃദുത്വവും മാത്രം. അങ്ങാടിനിറയ്ക്കുന്ന ബെന്യാമിന്റെ ‘ആടുജീവിത’ത്തിൽനിന്നും അരങ്ങുനിറയ്ക്കുന്ന സി.വി. ബാലകൃഷ്ണന്റെ‘വീവ ഗോവ’യിൽനിന്നും അതിരുപൊളിക്കുന്ന ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണന്റെ‘ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോര’യിൽനിന്നുമെല്ലാം അകന്ന്, യഥാക്രമം യഥോചിതം കപടനാട്യവും അബദ്ധജഡിലതയും മലീമസതയും ഒഴിവാക്കി, അറിയുന്നത് അറിയുമ്പോലെ അടുക്കും ചിട്ടയുമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു സുരേഷ്.
ചരിത്രത്തിന്റെ കൃത്യതയോ ആഖ്യാതത്തിന്റെ ആധികാരികതയോ അളക്കാൻ ഞാനാളല്ല. ഒന്നു പറയാം. അകത്തിരുന്നാൽ അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ പുറത്തിരിക്കുന്നവർ പറഞ്ഞാലേ അറിയൂ. അറിഞ്ഞതറിയുന്നതിലല്ലല്ലോ,അറിയാത്തതറിയുന്നതിലല്ലേ അറിവിന്റെ നിറവ്. ആ നിറവ് അത്യധികമുണ്ട് സുരേഷ് കുമാറിന്റെ ഈ കഥയിൽ.
ചരിത്രമുണ്ടോ ഇല്ലയോ, ശരിയോ തെറ്റോ,ഉള്ളതു വ്യക്തമായും ശക്തമായും ഇതിലുണ്ട്. പിന്നെ ഇക്കഥയിലെ ഭ്രമാത്മകത. കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തിന്റെ ബാലാനുഭവങ്ങളുടെ മാറാപ്പുകെട്ടും കൊള്ളാനും തള്ളാനും കഴിയാത്ത തൊഴിലിലെ മാനസികാവസ്ഥയും വികാരവിജൃംഭിതമായ പ്രായവും അകവും പുറവും പരീക്ഷിക്കുന്ന പരിത:സ്ഥിതിയും ഒട്ടേറെ ഭ്രമാത്മകത സൃഷ്ടിച്ചില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതപ്പെടാനുള്ളൂ.

ഈ പുസ്തകം വാങ്ങിവായിച്ചുതീർന്നന്നാണ്‌ അതിന്‌ അത്യർഹമായൊരു പുരസ്കാരം കൈവന്നതെന്നറിയുന്നത്. ആശ്ചര്യവും ആഹ്ളാദവും അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും ഒന്നിച്ചനുഭവപ്പെടുന്ന അപൂർവം സന്ദർഭമായി ഇത്. കണക്കൂർ ആർ. സുരേഷ് കുമാറിന്‌ അഭിനന്ദനങ്ങളും ആശംസകളും.

  • 1 out of 1 people found this review useful.
Grade 
04/25/2017

നഷ്ടപ്പെSരുതാത്ത മികച്ച നോവലനുഭവം.

കെ ആർ മീരയും ഹരികുമാറും എനിക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവർ, അവർ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു കൃതി മികച്ചതാവണമെന്നില്ല. അജിത്തിന് Ajith Neelanjanamഇഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനാണ് സാധ്യത എന്നും മുൻവിധി. എന്നിട്ടും ഇന്നലെ രാത്രി കോഴിക്കോട് _ കൊല്ലം യാത്രക്കിടയിൽ ഈ നോവൽ വായിക്കുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു. ആദ്യത്തെ 50 പേജ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടേ ഇല്ല, ഉമി ചവയ്ക്കുന്ന ശൈലി. പക്ഷെ പിന്നീട് സംഭവങ്ങൾ, കഥാപാത്രങ്ങൾ, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്കും ഗോവയുടെ ചരിത്രത്തിലേക്കും തലങ്ങും വിലങ്ങുമുള്ള യാത്രകൾ..... തീർച്ചയായും നഷ്ടപ്പെSരുതാത്ത മികച്ച നോവലനുഭവം. നോവലിസ്റ്റിനും സൈകതത്തിനും അഭിനന്ദനം .... Civic Chandran 07/08/2016

  • 1 out of 1 people found this review useful.
Grade 
10/26/2016

ശ്രീമതി രമ പ്രസന്ന പിഷാരടി, ബംഗ്ലോര്‍

സ്കന്ദപുരാണത്തിലെ ഗോവപുരിയെന്ന ഗോമന്തകമെന്ന ഗോവയെ കണക്കൂർ സുരേഷ് കുമാർ ആകാശിന്റെ സഞ്ചാരങ്ങളിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന നോവലാണ് ഗോമന്തകം. ഗോവയെന്നാൽ കടൽത്തീരങ്ങളും, സുഖവാസകേന്ദ്രങ്ങളും ചേർന്ന ഭൂമിയിലെ മനോഹരമായ ഒരിടമെന്ന് മനസ്സിലെഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്ന ജനസഞ്ചയത്തിനിടയിൽ ആകാശിലൂടെ കണക്കൂർ കാട്ടിത്തരുന്ന ഗോവ വേറിട്ടൊരു അനുഭവമാണ്. മുഷിവും, ദാരിദ്രവും, അതിജീവനവും, നഷ്ടപ്പെടലുകളും, സ്വപ്നങ്ങളും, സ്വപ്നഭംഗങ്ങളുമെല്ലാം ചേരും ഗോവ.
ദേശവിദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗോവയെ തേടി, ഗോവൻ കടൽത്തീരങ്ങളെ തേടിയെത്തുന്ന സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയിൽ കണക്കൂർ കാട്ടിത്തരുന്ന ഗോവയുടെ ആത്മാവ് ഒരുൾമുറിവാണ്. കണ്ണുനീർത്തുള്ളികളുടെ തിരയേറ്റത്തിനിടയിൽ തീരത്തടിയും ശംഖുകളുടെ തരികൾ പോലെ എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നോവ് ഗോമന്തകത്തിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
'പുസ്തകത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല ഗോവ' ..ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ സംസ്ഥാനമായ ഗോവയെന്ന വലിയ ഗോമന്തകം.. ചമയങ്ങളില്ലാതെ എന്ന അടിക്കുറപ്പോടെ വായനക്കാരെ തേടിയെത്തിയ ഗോമന്തകം കടൽത്തീരങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേയ്ക്കും വളരുന്ന യഥാർഥ്യജീവിതത്തിന്റെ ആവിഷ്ക്കാരമാണ്. ഗോവയെന്നെ സഞ്ചാരനഗരത്തിന്റെ തീവ്രഭാവങ്ങൾ അതീവഭംഗിയോടെ നോവലിൽ തെളിയുമ്പോഴും അതിനിടയിൽ കടന്നു കൂടുന്ന അല്പമുഷിവുകളെ മോടിപിടിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ കണക്കൂർ കാട്ടിയ ധൈര്യത്തെ അഭിനന്ദിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. ഗോവ എന്ന് കേൾക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം ആകാശിന്റെ ഗോവയിൽ നിറയാതിരുന്നത് കഥാകാരന്റെ വിജയമായേ കരുതാനാവുള്ളൂ.
ജീവിതത്തിന്റെ വിടവുകളെ അങ്ങനെ തന്നെ വിട്ടേയ്ക്കുക.. മുളം തണ്ടിന്റെ സുഷിരങ്ങളിൽ നിന്നത്രെ മനോഹരമായ സംഗീതം ഉണർന്നു വരുന്നത് എന്ന കവി പാടും പോലെയാണ് ജീവിതവും.. മിരാമർ സർക്കിളനരികിലൂടെ ചോക്കോബാറും നുകർന്ന് കാണും ഗോവയെന്ന ആഹ്ലാദനഗരത്തിനരികിലൂടെ സമാന്തരപാത പോൽ വളരും തികച്ചും വ്യത്യസ്ഥമായ ഒരു ഗോവയെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു കണക്കൂറിന്റെ ഗോമന്തകം..

Grade 
10/26/2016

പുതിയ വായനയുടെ വസന്തങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഗോമന്തകം.

അജിത്‌ നീലാന്ജനം - റിവ്യൂ
കയ്യിലെത്തിയിട്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ഏറെ ആയെങ്കിലും മങ്ങിയ പുറംചട്ടയും അപരിചിതനായ എഴുത്തുകാരനും അടുപ്പം തോന്നാത്ത തലക്കെട്ടും തുടക്കത്തിലെ ആദ്യ നാല് വരികളും ഈ നോവലില്‍ നിന്നുംഎന്നെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുകയായിരുന്നു. ഇന്നലെ വൈകിട്ടാണ് 256 പേജുള്ള ഈ നോവല്‍ വായിക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം കൂടി തുടങ്ങിയത്. ആദ്യ അദ്ധ്യായം വായിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ ഉപരിവീക്ഷണം തെറ്റായെന്നു ബോദ്ധ്യമായി. ഇന്ന് രാവിലെ അര മണിക്കൂര്‍ രാമായണ പാരായണം മുടങ്ങാതിരിക്കാന്‍ കുറച്ചു നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റത് ഗോമന്തകം കൂടി വായിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ ആയിരുന്നു.
ശ്രീ ഇ ഹരികുമാര്‍ മുഖവുരയില്‍ പറയുന്നത് പോലെ തികച്ചും അസാധാരണമാണ് ഇതിവൃത്തം. അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു പറിച്ചു നടലായിരുന്നു ആകാശിന് വേണ്ടിയിരുന്നത്. പക്ഷെ അതൊരു നിയോഗമായി മാറി. ആ നിയോഗത്തിലേക്ക് അവനെ നയിച്ച പ്രധാന കണ്ണി, തന്റെഅച്ഛന്‍ അല്ലാതായിപ്പോയല്ലോ എന്ന നഷ്ടബോധം അവനില്‍ ഉളവാക്കിയ അവന്റെ ഒരേയൊരു സുഹൃത്തും തൊഴില്‍ കൊണ്ട് കള്ളനുമായ പേരപ്പന്‍ ആയിരുന്നു. അന്വേഷിച്ചു വന്ന ആളെ കാണാതെ ഗോവയില്‍ അലയുന്ന ആകാശില്‍ സംഭ്രമത്തിന്റെ തരിപോലുമില്ല. മലയാളിയായ വാസുദേവന്‍ അവനെ സില്‍വിയമ്മയുടെ കുടുസ്സായ വാടക മുറിയില്‍ എത്തിക്കുന്നു. പഴയ താമസക്കാരന്റെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ബാഗുകളിലെ രഹസ്യങ്ങളായ കുറിപ്പുകള്‍ അവന്റെ നിയോഗത്തിലെക്കുള്ളവഴികാട്ടിയാകുന്നു. വളരെഎളുപ്പത്തില്‍ ഒരു ആയുര്‍വേദിക് റിസോര്‍ട്ടില്‍ അവന്‍ ജോലി നേടുകയും അവിടെ അപരിചിത ഗന്ധങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരനാകുകയും കൈകള്‍ മാത്രം കണ്ടു വരച്ചെടുക്കുന്ന സൌഹൃദങ്ങളില്‍ പെടുകയും ചെയ്യുന്നു . മുറിയിലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പെട്ടികളിലെ കത്തുകളും കുറിപ്പുകളും അവന്റെ നിയോഗത്തിലെക്കുള്ള പാലങ്ങള്‍ ആകുന്നു. പലരില്‍ നിന്നും സ്വയം അറിയാതെ ആകാശില്‍ വന്നു ചേരുന്ന ഗോവന്‍ ചരിത്രാവബോധം ഒരു ഭാരമായി ഏറ്റെടുത്ത് അറിയാതെ ഒഴുകുകയാണ് അവന്‍. വ്യത്യസ്തവും അപരിചിതവുമായ , ജീവിച്ചവരും മരിച്ചവരുമായ , ആകാശിന്റെ മാത്രം കാഴ്ചയില്‍ കൊരുക്കപ്പെട്ടവരുമായ ഒരുപാട് കഥാപാത്രങ്ങള്‍ വായന കഴിഞ്ഞാലും പുറത്തേയ്ക്കുള്ള വഴിയറിയാതെ മനസ്സില്‍ തളയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കലും മാച്ചുകളയാനാകാത്ത അത്ഭുതാവഹവും ഭീകരവുമായ ഒരു വിഭ്രമാലോകത്ത് വായനക്കാരനും പെട്ടുപോകുന്നു.
ഏകദേശം മൂന്നു മാസമാണ് നോവലിലെ കാലം. അതെല്ലാംകൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയാണ് ഓരോ അദ്ധ്യായവും തുടങ്ങുന്നത്. 64 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി രേഖപ്പെടുത്തെണ്ടതായ ദിവസങ്ങളുടെ കഥകള്‍ക്കിടയില്‍ അമ്മയും പേരമ്മയും പേരപ്പനും കോമളവല്ലിയും അരക്കിലോയും ഓര്‍മ്മകളില്‍ വന്നു കൃത്യതയാര്‍ന്നും സ്വാഭാവികമായും വന്നു പോകുന്നു.
പുതിയ വായനയുടെ വസന്തങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഗോമന്തകം. തീര്‍ത്തും പുതുമയാര്‍ന്ന ആഖ്യാന താളം , വിഷയം എന്നിവ കൊണ്ട് മികച്ചതില്‍ മികച്ചതെന്നു പറയാവുന്ന ഈ നോവല്‍ അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം വിരസം എന്ന് ആദ്യം തോന്നിച്ച നാലുവരികളിലേക്ക് ഒരിക്കല്‍ കൂടി മടങ്ങിചെന്നപ്പോള്‍ എങ്ങും അവസാനിക്കാത്ത ഒരു ചക്രം പോലെയാണ് ഇതിന്റെ ഖടന എന്ന് തോന്നിച്ചു. .മാത്രമല്ല പുറം ചട്ട ഏറെ ആകര്‍ഷകം എന്ന തിരുത്തലില്‍ എത്തുകയും ഉണ്ടായി.
കണക്കൂര്‍ ആ സുരേഷ് കുമാറിന് ഒരു വലിയ സലാം. പുസ്തകം നല്ല നിലവാരത്തില്‍ ഒരുക്കിയ സൈകതം ബുക്സും അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു

  • 1 out of 1 people found this review useful.
Grade 
10/26/2016

പുതിയ വായനയുടെ വസന്തങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഗോമന്തകം.

അജിത്‌ നീലാന്ജനം - റിവ്യൂ
കയ്യിലെത്തിയിട്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ഏറെ ആയെങ്കിലും മങ്ങിയ പുറംചട്ടയും അപരിചിതനായ എഴുത്തുകാരനും അടുപ്പം തോന്നാത്ത തലക്കെട്ടും തുടക്കത്തിലെ ആദ്യ നാല് വരികളും ഈ നോവലില്‍ നിന്നുംഎന്നെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുകയായിരുന്നു. ഇന്നലെ വൈകിട്ടാണ് 256 പേജുള്ള ഈ നോവല്‍ വായിക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം കൂടി തുടങ്ങിയത്. ആദ്യ അദ്ധ്യായം വായിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ ഉപരിവീക്ഷണം തെറ്റായെന്നു ബോദ്ധ്യമായി. ഇന്ന് രാവിലെ അര മണിക്കൂര്‍ രാമായണ പാരായണം മുടങ്ങാതിരിക്കാന്‍ കുറച്ചു നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റത് ഗോമന്തകം കൂടി വായിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ ആയിരുന്നു.
ശ്രീ ഇ ഹരികുമാര്‍ മുഖവുരയില്‍ പറയുന്നത് പോലെ തികച്ചും അസാധാരണമാണ് ഇതിവൃത്തം. അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു പറിച്ചു നടലായിരുന്നു ആകാശിന് വേണ്ടിയിരുന്നത്. പക്ഷെ അതൊരു നിയോഗമായി മാറി. ആ നിയോഗത്തിലേക്ക് അവനെ നയിച്ച പ്രധാന കണ്ണി, തന്റെഅച്ഛന്‍ അല്ലാതായിപ്പോയല്ലോ എന്ന നഷ്ടബോധം അവനില്‍ ഉളവാക്കിയ അവന്റെ ഒരേയൊരു സുഹൃത്തും തൊഴില്‍ കൊണ്ട് കള്ളനുമായ പേരപ്പന്‍ ആയിരുന്നു. അന്വേഷിച്ചു വന്ന ആളെ കാണാതെ ഗോവയില്‍ അലയുന്ന ആകാശില്‍ സംഭ്രമത്തിന്റെ തരിപോലുമില്ല. മലയാളിയായ വാസുദേവന്‍ അവനെ സില്‍വിയമ്മയുടെ കുടുസ്സായ വാടക മുറിയില്‍ എത്തിക്കുന്നു. പഴയ താമസക്കാരന്റെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ബാഗുകളിലെ രഹസ്യങ്ങളായ കുറിപ്പുകള്‍ അവന്റെ നിയോഗത്തിലെക്കുള്ളവഴികാട്ടിയാകുന്നു. വളരെഎളുപ്പത്തില്‍ ഒരു ആയുര്‍വേദിക് റിസോര്‍ട്ടില്‍ അവന്‍ ജോലി നേടുകയും അവിടെ അപരിചിത ഗന്ധങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരനാകുകയും കൈകള്‍ മാത്രം കണ്ടു വരച്ചെടുക്കുന്ന സൌഹൃദങ്ങളില്‍ പെടുകയും ചെയ്യുന്നു . മുറിയിലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പെട്ടികളിലെ കത്തുകളും കുറിപ്പുകളും അവന്റെ നിയോഗത്തിലെക്കുള്ള പാലങ്ങള്‍ ആകുന്നു. പലരില്‍ നിന്നും സ്വയം അറിയാതെ ആകാശില്‍ വന്നു ചേരുന്ന ഗോവന്‍ ചരിത്രാവബോധം ഒരു ഭാരമായി ഏറ്റെടുത്ത് അറിയാതെ ഒഴുകുകയാണ് അവന്‍. വ്യത്യസ്തവും അപരിചിതവുമായ , ജീവിച്ചവരും മരിച്ചവരുമായ , ആകാശിന്റെ മാത്രം കാഴ്ചയില്‍ കൊരുക്കപ്പെട്ടവരുമായ ഒരുപാട് കഥാപാത്രങ്ങള്‍ വായന കഴിഞ്ഞാലും പുറത്തേയ്ക്കുള്ള വഴിയറിയാതെ മനസ്സില്‍ തളയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കലും മാച്ചുകളയാനാകാത്ത അത്ഭുതാവഹവും ഭീകരവുമായ ഒരു വിഭ്രമാലോകത്ത് വായനക്കാരനും പെട്ടുപോകുന്നു.
ഏകദേശം മൂന്നു മാസമാണ് നോവലിലെ കാലം. അതെല്ലാംകൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയാണ് ഓരോ അദ്ധ്യായവും തുടങ്ങുന്നത്. 64 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി രേഖപ്പെടുത്തെണ്ടതായ ദിവസങ്ങളുടെ കഥകള്‍ക്കിടയില്‍ അമ്മയും പേരമ്മയും പേരപ്പനും കോമളവല്ലിയും അരക്കിലോയും ഓര്‍മ്മകളില്‍ വന്നു കൃത്യതയാര്‍ന്നും സ്വാഭാവികമായും വന്നു പോകുന്നു.
പുതിയ വായനയുടെ വസന്തങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഗോമന്തകം. തീര്‍ത്തും പുതുമയാര്‍ന്ന ആഖ്യാന താളം , വിഷയം എന്നിവ കൊണ്ട് മികച്ചതില്‍ മികച്ചതെന്നു പറയാവുന്ന ഈ നോവല്‍ അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം വിരസം എന്ന് ആദ്യം തോന്നിച്ച നാലുവരികളിലേക്ക് ഒരിക്കല്‍ കൂടി മടങ്ങിചെന്നപ്പോള്‍ എങ്ങും അവസാനിക്കാത്ത ഒരു ചക്രം പോലെയാണ് ഇതിന്റെ ഖടന എന്ന് തോന്നിച്ചു. .മാത്രമല്ല പുറം ചട്ട ഏറെ ആകര്‍ഷകം എന്ന തിരുത്തലില്‍ എത്തുകയും ഉണ്ടായി.
കണക്കൂര്‍ ആ സുരേഷ് കുമാറിന് ഒരു വലിയ സലാം. പുസ്തകം നല്ല നിലവാരത്തില്‍ ഒരുക്കിയ സൈകതം ബുക്സും അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു

Write a review

Gomanthakam

Gomanthakam

ഗോമന്തകം